نازنینان ؛ رفتار امام خمینی با کودکان بسیار جالب توجه بود. امام مانند پدری پیر و مهربان با کودکان برخورد می کردند و همین باعث علاقه شدید کودکان نسبت به ایشان بود. برای اینکه با اماممان بهتر و بیشتر آشنا شویم حتما حتما خاطرات زیر را بخوانید :


* خانم طباطبائی، عروس امام ، درباره رفتار امام با بچه ها و بازی امام با نوه اش علی چنین می گوید: «علی كوچك بود، گاهی كارهایی می كرد كه اصلاً مناسب نبود، حتی ممكن بود برای آقا ایجاد ناراحتی كند، ولی آقا با كمال خوشحالی و خنده می گفتند: مساله ای نیست، بچه را آزاد بگذارید چون امام تمام شبانه روز را در خانه بودند و علی هم در كنار ایشان بود ، آقا با علی مانوس بودند و علی هم به آقا انس گرفته بود. یك بار من پیش آقا رفتم و دیدم علی در كنار ایشان نشسته است و از امام تقاضای ساعتشان را دارد، ایشان فرمودند: «پدرجان! آخر ساعت زنجیرش می خورد به دستت و اذیت می شوی» علی گفت: خوب عینكتان را بدهید . ایشان فرمودند: عینك هم به چشمانت می زنی چشمانت اذیت می شود، چشم تو حالا ظریف است، گل است، علی اصرار كرد كه آقا، عینك را بدهید ایشان فرمودند: نه دسته اش را می شكنی و من دیگر عینك ندارم، نمی شه بچه به این چیزها دست بزند. چند دقیقه ای گذشت و علی در خانه چرخی زد و دوباره آمد و گفت: آقا! امام فرمودند: «جانم » علی گفت: آقا: بیا تو بچه شو و من آقا می شوم!! امام فرمودند: خیلی خوب ، قبول.  علی گفت: پس پا شو از این جا، بچه كه جای آقا نمی نشیند. امام بلند شدند و خودشان را كنار كشیدند و علی گفتند: پس عینك را بده، ساعت را بده ، بچه كه به عینك و ساعت دست نمی زند!! آقا فرمودند بیا، من به تو چه بگویم؟